Milattan 4000 sene öncesine kadar insanlar kovuklarda ve kendilerinin yaptığı her tarafı kapalı, sadece girişi olan mekanlarda yaşarlardı. 4000’ den itibaren Persopolis’ te, pencere boşluğuna benzer açıklıklar yapılmaya başlandı. Milattan 100 sene sonra Romalılar pencere boşluklarını camla kapadılar. Ancak 1800 senesinden itibaren pencere camları imal edilmeye başladı ve insanlar ışık alabilen ve dış etkinlerden korunmuş yapılarda oturmaya başladılar. İlk önce odun, kömür tezek v. s. ile ısınan insan, petrolün bulunmasıyla istikametini bu doğrultuya çevirdi. Petrol krizinin başladığı anda, çevre kirliliği de alarm vermeye başlamıştı. İşte o zaman insanlar ısı tasarrufuna ve çevre kirliliğine önem vermeye başladılar.

Birkaç yüzyıl içerisinde dünyada ısıtma için kullanılan petrolü düşünürsek, bunun son 50 yıl içerisinde iki katına çıktığını görürüz. Özellikle 1950’ den sonraki 30 sene içinde kullanılan petrol miktarı, 80’ li yıllardan 2005 yılına kadar da tekrar dört misline katlanacağı düşünülmektedir. Petrolün bu kadar fazla kullanımı, binayı ısıtırken etrafa yaydığı gazların çokluğunu ifade eder. Ne kadar az yakıt kullanırsak çevreyi o kadar az kirletmiş oluruz.
Günümüzde enerji tasarrufu ve dolayısıyla çevre kirliliğine sebep olan karbon dioksiti azaltmak, cemiyetin ve politikacıların en büyük görevi olmalıdır. Devamını Oku…